ทำนายสายตะวันออกจบแล้ว มาต่อกันที่สายตะวันตก ในช่วงที่ผ่านมานานพอสมควร สายตะวันตกเป็นสนามรบของทีมแข็งหลายทีม มีทีมที่ลุ้นตำแหน่งเพลย์ออฟได้มากกว่าสิบทีม แต่หลังจาก Mavericks, Warriors, Clippers และทีมอื่น ๆ ทยอยเข้าสู่การรื้อทัพ ตอนนี้ภาพการแข่งขันของสายตะวันตกค่อนข้างชัดเจนขึ้น พื้นฐานคือสองทีมนำโด่ง และมีเจ็ดทีมที่กำลังพอจะยืนในโซนเพลย์ออฟได้อย่างมั่นคง บทความนี้แจกแจงสายตะวันตกแบบเดียวกับสายตะวันออก ผ่าน ความลึกของทัพนักเตะ ความเสี่ยงอาการบาดเจ็บ และความเข้ากันของทีม คำเดิมเหมือนเดิม คือการจัดอันดับก่อนเปิดฤดูกาลก็แค่เพื่อความสนุก ลองดูเพลิน ๆ
ท็อป 6: กลุ่มเพลย์ออฟที่มั่นคง
หกทีมที่ไม่ต้องผ่านเพลย์อิน เข้ารอบเพลย์ออฟแบบมั่นคง ตามความเห็นส่วนตัวของผมคือ
- ธันเดอร์
- สเปอร์ส
- ร็อคเก็ตส์
- นักเก็ตส์
- เลเกอร์ส
- ทิมเบอร์วูลฟ์ส (เทรลเบลเซอร์ส)
เทียบกับสายตะวันออก ท็อป 6 ของสายตะวันตกค่อนข้างชัดเจนกว่า สี่ทีมแรกในฤดูกาลปกติล้วนเป็นทีมแข็งที่มั่นคง
ความเข้ากันของทีมคือจุดสำคัญในการจัดลำดับทิมเบอร์วูลฟ์ส เทรลเบลเซอร์ส และเลเกอร์ส: ทั้งสามทีมปรับสควอดกันหนักจนจัดลำดับยากเพราะระดับความเข้าขากันต่างกัน การจัดอันดับตรงนี้ไม่ได้วัดจากชื่อเสียงนักเตะ แต่วัดจากความเข้ากันมากกว่า — Dončić เคยเล่นเข้าขากับซูเปอร์สตาร์หลากหลายแบบมาแล้ว ความเข้ากันสูงมาก จึงมองว่าเขาจะทำผลงานได้มั่นคง ส่วนความเข้ากันของ Edwards กับ LaMelo ผมมองบวกมากกว่าคู่ Ja Morant กับ Damian Lillard ที่ทั้งคู่ไม่ได้ลงเล่นด้วยกันเมื่อฤดูกาลที่แล้ว จึงจัดเลเกอร์สกับทิมเบอร์วูลฟ์สไว้เหนือเทรลเบลเซอร์ส นี่คือจุดที่ควรจำไว้ตอนอ่านความเข้ากัน—คู่สตาร์เคยลงสนามพิสูจน์กันมาจริงหรือเปล่า มีน้ำหนักมากกว่าแค่เอาความสามารถส่วนตัวมากองรวมกัน
อันดับ 7-10: กลุ่มเพลย์อิน
- เทรลเบลเซอร์ส
- ซันส์
- แมฟเวอริกส์
- คลิปเปอร์ส
เทรลเบลเซอร์สพูดไปแล้วไม่ขอย้ำ ความลึกของทัพนักเตะบวกสตาร์แกนหลัก คือสิ่งที่ควรอ่านสำหรับซันส์: แม้สควอดจะดูแปลก ๆ แต่มี Booker เป็นฐาน บวกกับกองหน้าระดับออลสตาร์อย่าง Miles Bridges ที่เสริมเข้ามา ทีมที่อยู่โซนเพลย์อินเมื่อฤดูกาลที่แล้วแม้จะไปต่อไม่ได้ไกลกว่านี้ แต่ก็ไม่น่าตกลงไปมากนัก การเติบโตของผู้เล่นดาวรุ่งบวกการกลับมาจากอาการบาดเจ็บ คือตัวแปรของแมฟเวอริกส์: ผมมองบวกกับพัฒนาการของ Flagg บวกกับการกลับมาของ Irving และ Lively มีโอกาสทำให้พวกเขาเฉียดใกล้โซนเพลย์ออฟได้—แต่เหมือนกับ Haliburton ในบทความสายตะวันออก “กลับมาจากอาการบาดเจ็บ” มักเป็นส่วนที่มั่นใจน้อยที่สุดเสมอในการอ่านก่อนเปิดฤดูกาล
ส่วนคลิปเปอร์สก็แค่เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในบรรดาตัวเลือกที่ไม่ดี ทีมที่เหลือแทบทั้งหมดคือทีมแทงค์: เพลิแกนส์แม้สควอดจะค่อนข้างครบ แต่ฤดูกาลที่แล้วก็พิสูจน์แล้วว่าสควอดชุดนี้ไปไม่รอด วอร์ริเออร์สมี Curry แต่เสียตัวหมุนเวียนหลักไปสองคน แถมโฟกัสอยู่ที่ปี 2027 แจ๊ซสควอดก็พอใช้ได้ แต่ฤดูกาลที่แล้วก็มีประวัติพักสตาร์ในเกมสำคัญ—จุดร่วมของทีมพวกนี้คือเป้าหมายจริงของฝ่ายบริหารฤดูกาลนี้อาจไม่ใช่ชัยชนะเลย และเมื่อเป็นแบบนั้น การอ่านผ่านความลึกของทัพนักเตะหรือความเข้ากันก็มักพลาดเป้า เพราะทีมเองก็ไม่ได้ทุ่มสุดตัวเพื่อผลงานอยู่แล้ว จุดแข่งขันจริงของสายตะวันตกตอนนี้กระจุกอยู่ที่ท็อป 6 กลุ่มถัดไปช่องว่างฝีมือค่อนข้างกว้าง ใครขึ้นมาก็ไม่แปลก
หลังอันดับ 10: ไม่จัดอันดับ
กลุ่มที่มองไปยังอนาคตหลังอันดับ 10 ผมจะไม่จัดอันดับเป็นพิเศษ เพราะทีมเหล่านี้ส่วนใหญ่มักพักผู้เล่นด้วยเหตุผล “ไม่คาดฝัน” ต่าง ๆ และแพ้โดยตั้งใจ การทำนายก่อนเปิดฤดูกาลสำหรับกลุ่มนี้จึงแทบไม่มีความหมายอยู่แล้ว
เส้นแบ่งระหว่าง “ตั้งใจแพ้” กับ “รื้อทัพ” ไม่เคยชัดเจนตั้งแต่แรก
ช่วงเทรลเบลเซอร์สถึงคลิปเปอร์สคือจุดที่สั่นคลอนที่สุดของบทความนี้จริง ๆ ไม่ใช่เพราะมุมมองการวิเคราะห์ไม่พอ แต่เพราะคนนอกไม่มีทางรู้จริง ๆ ว่าฝ่ายบริหารของเพลิแกนส์ วอร์ริเออร์ส หรือแจ๊ซ ตั้งใจจะแข่งขันจริงจังฤดูกาลนี้หรือเปล่า เส้นแบ่งระหว่าง “โฟกัสที่ปี 2027” กับ “ถ้าแข่งแล้วชนะได้ก็จะสู้” มักไม่ชัดเจนจนกว่าจะถึงกลางฤดูกาล ก่อนเปิดฤดูกาลไม่มีทางเดาได้ นี่คือเหตุผลที่ผมให้น้ำหนักกับความเข้ากันค่อนข้างมากในการอ่านครั้งนี้ — อย่างน้อยการผสมผสานของสควอดในสนามก็ไม่เปลี่ยนแค่เพราะฝ่ายบริหารเปลี่ยนใจ ถ้าคุณให้น้ำหนักกับสไตล์โค้ช/แทคติกมากกว่าผม ผลการจัดอันดับของคุณอาจต่างไปเลยก็ได้ และนั่นก็เป็นเรื่องปกติ ทั้งหมดข้างต้นคือคำทำนายส่วนตัว ใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงเท่านั้น กรุณาเดิมพันอย่างมีสติ